Emakume baten samina, senarra Espainian preso dagoelako.
Joxe Austin Arrieta idazleak kopla zaharren estiloa eman zion sortari, naturako irudiak baliatuz.
Doinua Anton Latxak sortuta, Oskorri taldeak plazaratu zuen kantua.
1.
Isildu zaigu eguna larre ondoan asuna zure gomuta saminagoa bihotz nereko kutuna.
2.
Eperra garitzan kanta ehizeko zakurra zaunka teilatu gorriari dario nigar eta odol tanta.
3.
Belar gainean bildotsa haizeak leun du hotsa etsai-urratsen zarata hitsa gorrotoaren ostotsa.
4.
Oilarrak harro kalparra zezena ez da koldarra Espaina aldean preso daukate nire senargai zangarra.
5.
Ibaia dator uholde haizea uraren golde euskal andra-gizonen odola ez da ixuriko debalde.
6.
Eder basoan haritza pagoa lerden bortitza bazter hauetan zenbait jaunskilok errez jan ohi du bere hitza.
7.
Sagarrak daude ustelak mikaztu dira upelak lehengo aldean orain gara gu abertzale txit epelak.
8.
Euriak mardul dario elurrak dirudi liho nire bihotzak ez dezaizuke sekulan esan adio.
9.
Artoa zaigu zoritu sagarrondoak gorritu zu noiz itzuli itxaropena ez zait gogotik akitu.
10.
Udako sasoiak uzta larrean eder hirusta nire bularra zuk laztan ezik ximelduriko masusta.
11.
Usoak dira igaro basoak dirau oparo nire magal gozoa dukezu zatozkenean abaro.
12.
Zelaiak badu hesia ereina dugu hazia nire erraietan ernatuko da askazi ezin-hezia.
