Apexa (edo tximeleta) eta lorearen arteko maitasuna agertzen du.
Goizero, eguzki argitan, tximeleta hegan joaten da lorez lore eta iluntzean, eguzkia sartzean, itzuli egiten da hain maitea duen lorearengana.
Loreak ere nahi luke apexarekin hegan joan baina lurrari lotuta dago.
Behin, ordea, haize kolpeak jo zuen, gaizto…
Apexa eta lorea elkarri hizketan entzungo ditugu, hika.
Bertso sorta hau 1862ko Lore Jokoetan aurkeztu zuen Elizanburuk.
